W związku z nową Dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków, jako państwo członkowskie, Polska musiała dostosować obowiązujące przepisy do powyższych zaleceń.

Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2012/27/UE z dnia 25 października 2012 r. w sprawie efektywności energetycznej, zmienia poprzednie dyrektywy 2009/125/WE i 2010/31/UE oraz uchyla dyrektywy 2004/8/WE i 2006/32/WE.

Główne zmiany dotyczą zaangażowania się władz publicznych w problemy racjonalnego wykorzystywania odnawialnych i nieodnawialnych źródeł energii. Stąd m.in. zapisy w Dyrektywie 2010/31/UE utrzymane w Dyrektywie 2012/27/UE:

„Sektor publiczny w każdym państwie członkowskim powinien odgrywać wiodącą rolę w zakresie efektywności energetycznej budynków, w związku z czym w planach krajowych należy wyznaczyć ambitniejsze cele dla budynków zajmowanych przez władze publiczne ” pkt 21.

Ponadto ustanowiono bardziej restrykcyjne wymagania stawiane nowemu budownictwu, m.in. o wykazaniu  możliwości zastosowania i stopnia wykorzystania odnawialnych źródeł energii na etapie projektowania budynku (Artykuł 6, ust.1-3).

Każdy budynek nowy oraz istniejący, ale poddany termomodernizacji powinien oprócz zastosowania zapisów Art6 ust1, spełniać także wymagania określone w Artykule 4 „Ustalenie minimalnych wymagań dotyczących charakterystyki energetycznej”.

Największe restrykcje zawiera Art 9 ust.1 a i b, gdzie jako członek UE, Polska zapewnia, że do końca 2020 każdy nowo wznoszony budynek będzie budynkiem pasywnym.

„1. Państwa członkowskie zapewniają, aby:

a) do dnia 31 grudnia 2020 r. wszystkie nowe budynki były budynkami o niemal zerowym zużyciu energii; oraz

b) po dniu 31 grudnia 2018 r. nowe budynki zajmowane przez władze publiczne oraz będące ich własnością były budynkami o niemal zerowym zużyciu energii.”

Nowa dyrektywa oprócz obostrzeń daje także narzędzia pracy Certyfikatorom, których w dotychczasowym ustawodawstwie brakowało. Ministerstwo Infrastruktury musi do marca 2015r. zapewnić ogólnodostępny system rejestracji sporządzanych świadectw energetycznych oraz prowadzić ich rejestr. W praktyce oznacza to, ze każde świadectwo zostanie zarejestrowane i może zostać zweryfikowane pod kątem poprawności i wiarygodności wykonania.

Zwiększyć się ma również świadomość właścicieli i potencjalnych nabywców/najemców lokali. Obecne świadectwa  mają zawierać zalecenia  poprawy przegród zewnętrznych oraz systemów jeśli odbiegają one od zalecanych wskaźników. Niby nic nowego, ale obecne zapisy mówią również o umieszczaniu w „zaleceniach ulepszeń” również wyliczeń kosztów dla proponowanych modernizacji. Daje to wiedzę, zwłaszcza dla budynków i lokali z rynku wtórnego, na temat rzeczywistej wartości nabywanej nieruchomości i ewentualnych nakładów do poniesienia w przyszłości.

Odpowiedzią na powyższą Dyrektywę jest m.in. nowelizacja Prawa budowlanego Dz.U. z dnia 29 sierpnia 2014r.

Najważniejsze zmiany dotyczą:

1. Obowiązku sporządzania świadectw energetycznych dla wszystkich budynków nowych i istniejących zajmowanych przez organy wymiaru sprawiedliwości, prokuraturę oraz organy administracji publicznej, których powierzchnia użytkowa przekracza 250 m2 i w których dokonywana jest obsługa interesantów (Art.3, pkt 2).

2. Kopię świadectwa charakterystyki energetycznej, z wyłączeniem zaleceń zawartych w tym świadectwie, umieszcza się w widocznym miejscu w zajmowanych budynkach(Art.3, pkt3).

3. Świadectwo charakterystyki energetycznej sporządza się z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego, w którym prowadzony jest centralny rejestr charakterystyki energetycznej budynków (Art.4, pkt3).

4. Możliwość sporządzania świadectw wyłącznie dla lokali reprezentatywnych dla danego budynku (Art. 7 i 8).

5. Właściciel lub zarządca każdego budynku o powierzchni użytkowej powyżej 500m2, w którym są świadczone usługi dla ludności i dla którego  zostało sporządzone świadectwo energetyczne, jest obowiązany umieścić kopię świadectwa charakterystyki energetycznej w widocznym miejscu w tym budynku. Upubliczniony w ten sposób dokument może nie zawierać strony świadectwa dotyczącej proponowanych zaleceń poprawy charakterystyki energetycznej budynku (Art.12).

6. Właściciele lub zarządcy budynków, określonych w art. 3 ust. 2, dla których zostało sporządzone świadectwo charakterystyki energetycznej na podstawie przepisów dotychczasowych, są obowiązani do przekazania ministrowi właściwemu do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa kopii świadectwa charakterystyki energetycznej w terminie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia niniejszej ustawy (Art. 46).

7. Przy zbywaniu nieruchomości na rynku wtórnym w trakcie finalizacji umowy najmu bądź kupna/sprzedaży występuje obowiązek przekazania przez zbywcę świadectwa energetycznego. Dotychczas przekazanie świadectwa było sprawą umowną, a w umowie notarialnej wystarczyło zawrzeń odpowiedni wpis o zrzeczeniu się przez kupującego/ najemcę prawa do posiadania świadectwa. Zapis „Nabywca albo najemca nie mogą zrzec się prawa, o którym mowa w ust. 2.” ukróca taką praktykę i wymusza na notariuszach dopilnowania ww. obowiązku (Art. 11).

8. W ofercie najmu/sprzedaży lokalu będzie obowiązek umieszczania wartości wskaźnika EP, o ile wcześniej został on dla tego lokalu określony.

9. Zwiększa się także ilość osób uprawnionych do wykonywania świadectw i audytów energetycznych (Art. 17).

Zgodnie z nową metodologią sporządzania świadectw energetycznych Dz.U. 2014 poz. 888 zmienia się także wygląd i zawartość certyfikatów energetycznych oraz sposób obliczeń niektórych wartości.

Wszystkie przytoczone akty prawne pochodzą ze strony Kancelarii Sejmu.